Galerie Pouloeuff 10 jaar Logo
Home » Kunstenaars » Tabitha Sluis

Tabitha Sluis

Geboren: 1985
Zie ook expositie(s): > Zomerreis  
Publieksverkiezing: > augustus 2015  
Werkveld: Tekeningen
De kinderportretten van Tabitha Sluis bevinden zich in alledaagse situaties, die soms meer beladen zijn dan op het eerste gezicht lijkt.

Schilderwerk

Achter de lieflijke kinderportretten van Tabitha Sluis zit soms meer dan je op het eerste gezicht ziet.

Een meisje zit in een balletpakje gehurkt op de grond en kijkt ons recht aan. “But it suits me well” heet het. Waar gaat ‘t over? 
“Toen we klein waren kregen mijn zusje en ik beiden een verjaardagscadeau. Mijn zusje kreeg een prachtig balletpakje, zo’n rosé, met roosjes en tule, ik kreeg daarentegen een gewoon badpak. Voor mij een grote teleurstelling. Het balletpakje was voor haar veel te groot, maar ik mocht het met geen beding passen. Toen ze een keer niet thuis was, heb ik het stiekem aangetrokken. Het paste perfect! Toen ik dat later in een ruzie in de strijd gooide, waren de rapen natuurlijk gaar.”

Maar nu zijn jullie daar toch wel overheen? 
“Gelukkig wel! Het balletpakje is voor mijn zusje altijd erg belangrijk geweest, zeker omdat het onzeker was of ze het ooit terug zou krijgen, na 10 jaar geen contact gehad te hebben met onze vader. Hij wist gelukkig hoe belangrijk dit voor haar was, dus bij het wederzien zijn er wel wat tranen van geluk gevloeid. Zulke herinneringen gebruik ik om me te laten inspireren voor nieuwe werken. Dit werk is erg speciaal voor me en heb besloten om het voorlopig niet te verkopen."

Het beeld dat we van kinderen hebben is dat ze altijd vrolijk zijn… 
“In de media, talentenjachten en op Facebook zie je veelal blije kinderen en familiefoto’s. Maar er zijn veel gezinnen waar het helemaal niet zo gladjes verloopt. Ik werkte 6 jaar in het onderwijs en heb ook heel veel verdrietige verhalen achter de liefelijke kindergezichten gezien. Via mijn kunst vraag ik mij af of de kindertijd wel zo zorgeloos is, als deze op het eerste ogenblik lijkt”.

Komt dat ook doordat sommige ouders hun kinderen met hun problemen opzadelen? Op het schilderij 'Clean up your own mess' zie je een meisje met een dweil en een dood vogeltje. 
“Als kind wordt je vaak geconfronteerd met de problemen en het verleden van je ouders. Onbewust probeer je ze te helpen en hun problemen op te lossen, maar soms kom je op een punt dat je denkt: dit is je eigen ‘pakkie an’. Een spannend proces tussen ouders en kinderen die ik op mijn manier probeer te verbeelden”.


• Hoe gaat dat bij jou, is er eerst een tekening of eerst een herinnering? 


Wat vinden je ouders van je werken? 
“Met mijn moeder heb ik sinds de kunstacademietijd geen contact. Volgens mij was ze niet zo gecharmeerd van een werk dat ik van haar heb gemaakt n.a.v. een kinderfoto. Mijn vader benadert mijn werk vanuit zijn grafische vak. “Als je het kan printen, waarom zou je er dan zoveel uren tijd aan besteden?” heeft ie mij wel eens gevraagd. Hij heeft niet zoveel met mijn werk volgens mij. Misschien vinden ze het beiden moeilijk, dat mijn werk ook confronterend is voor de wijze waarop ze mij hebben opgevoed. Maar dat verleden is gelukkig ook de reden dat ik nu mooie kunst kan maken.”

Het klinkt misschien als een cliché, maar is je kunst ook een soort therapie? 
“Ik denk het wel. Als kind was het tekenen en schilderen de enige manier waarop ik me vrij kon uiten. Op de academie was mijn werk autobiografischer, nu is het universeler en zie ik dat mensen zich in m’n werk herkennen. Het haalt bij de toeschouwer eigen ervaringen en gevoelens van vroeger weer naar boven. Niet alleen de beladen momenten, maar ook hun leukste kinderherinneringen. Mijn werk is voor een deel veranderd: minder beladen, lieflijker en meer sprookjesachtig. Als je jezelf heelt, verandert dat de blik op de wereld. Het kan niet anders dan dat dat ook mijn kunstenaarsproces beïnvloedt en andersom.

Hoe gaat dat bij jou, is er eerst een tekening of eerst een herinnering? 
“Soms heb ik een kinderherinnering en vertaal ik dat naar een doek. En soms ga ik aan het werk en dan ontstaat de betekenis vanzelf. Het kan ook zijn dat ik pas na een paar jaar weet waar het werk over gaat of dat ik dat ontdek tijdens een gesprek met toeschouwers.”

Wat hoop je te bereiken? 
“Ik heb 6 jaar voor de klas gestaan, nu probeer ik mezelf als zelfstandig kunstenaar te profileren. Ik heb regelmatig kunstenaars geholpen hun werk te exposeren, maar nu wil ik aan mijn eigen ontwikkeling werken. De juiste galeries vinden die echt bij mijn werk passen en exposeren in het buitenland zijn daarbij een onderdeel. Eigenlijk ben ik een beetje in de kinderportretkunst gerold. Nu vind ik het erg leuk, maar dat zou zomaar in de toekomst anders kunnen zijn.”

Hoe vind je het om te exposeren in Pouloeuff? 
“Ik vind dat Ine van der Horn het erg goed doet in de galerie. Rosa Marijn Oostveen en ik wilden na onze ontmoeting al eens samen exposeren. Ine bleek dat onbewust al opgepikt te hebben door ons samen in een expositie te plaatsen, nog voordat we die ideeën hadden gedeeld Erg leuk!”


Naar de expositie   @ NAAR OVERIGE INTERVIEWS

Interview: Juliëtte de Swarte


 

Biografie

De beelden doen ons even stil staan bij ons eigen innerlijke kind, aandacht schenken aan verwondering in een meestal verharde wereld waarin het groeiproces naar volwassenheid en de bijbehorende druk van de maatschappij centraal staat. Waar kinderen meestal blij worden vereeuwigd en de associatie met zorgeloosheid oproepen, plaatst Sluis haar vraagtekens.

De wisselwerking tussen wat de maatschappij gewend is aan beelden te krijgen van kinderen in contrast met de daadwerkelijke realiteit, is datgene wat haar als beeldend kunstenaar fascineert. Haar eigen persoonlijke ervaringen als drive voor haar beeldende werk spelen daarin een rol. Is de kindertijd wel zo zorgeloos als deze op het eerste ogenblik lijkt? Is er nog bewegingsruimte om echt kind te zijn?

Tabitha Sluis tekent en schildert, waarbij haar werken worden afgewisseld met diverse technieken en materialen. Materialen met een extra dimensie die de kijker prikkelt, de zintuigen uitdaagt en letterlijk in beweging brengt en die zich tussen de tweede- en derde dimensie in lijken te begeven.

In 2009 is Tabitha Sluis afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht richting Visual Art and Design in Education. Haar werk is in diverse exposities te bezichtigen en is recent gepubliceerd in HP de Tijd expo en tijdschrift Residence.

 


Gallery



Schrijf je in voor onze nieuwsbrief